Komunikacja w małżeństwie i rodzinie (1A)

Te rekolekcje to niezwykle wydarzenie dla całej rodziny. Niech zaświadczą o nich głosy samych uczestników.

Czas, który tu spędzamy, to dla naszej rodziny olbrzymi dar. To, czas, którego wyczekujemy, za którym tęsknim i który zawsze z olbrzymim ciepłem w sercu wspominamy. To czas przepełniony odczuwaniem bliskości Pana Boga, jak nigdy i nigdzie indziej. 

Dzięki warsztatom dostajemy wiedzę, która pozwala mi stawać się lepszym rodzicem, a Pan Bóg którego obecność stale tu odczuwam daje mi do tego siłę. Najważniejsze momenty rekolekcji to warsztaty i to wszystkie, modlitwa szeptana, adoracja małżeńska, wieczór uwielbienia. Trudne było uświadomienie sobie, jak niewiele pamiętam z mojego dzieciństwa, a także dostrzeżenie tego, co robią w życiu rodziny i dzieci, przypinane im łatki, etykiety i role. 

Najważniejszym był moment, to kiedy podczas sporu dwóch synów o miejsce przy stole powiedziałam: „wierzę, że się dogadacie”. To było takie uwalniające. Nie wzięłam na siebie ich emocji, nie musiałam się angażować, a problem „się rozwiązał”. Poczułam wtedy moc. Uświadomiła sobie jak niewiele potrzeba, aby jako rodzic „stracić twarz” i „dać się zapędzić w kozi róg” oraz że siłę można okazać bez podnoszenia głosu. 

Diakonia super! Co tu więcej dodać, dzieci wybawione, radosne i nie chcą wyjeżdżać. Fajne było też to, że pomyślano o tych starszych dzieciach i nie czuły się „za duże”. Widać jak dom się zmienia. Drobne rzeczy z myślą o uczestnikach. To jest ważne i bardzo to doceniamy.